آنها با تو تا ته خط می آیند و چنانچه بی معرفتی ببینند قهر نمیکنند، می میرند
مرگ پروانه را دیده ای، پروانه با یک تلنگر، تنها یک تلنگر (آرام میمیرد) جوری که تو حتی باورت نمیشود...
با ناباوری نگاهش میکنی و متعجب از اینکه چگونه پروانه ای که اینگونه جلوی چشمت می رقصید و می چرخید، دیگر زنده نیست...
قلب من همچون همان پروانه با تلنگر بی توجهی و بی معرفتی تو از کار افتاد...
آری مرگ احساس ، پایان زندگیست...
هیچوقت نمیبخشمت
چون تو باور و احساس مرا کشتی...
شاید دیگه نتونم کسی رو باور کنم، و باعث این بی اعتمادی و ناباوری تویی
تویی
تو....
برچسب:
نویسنده: نوید باقری